27 oktober 2005 :
Opgraving bij de Sint-Martinuskerk te Lovendegem

Toen bij het opbreken van het asfalt rondom de Lovendegemse kerk enkele grafkelders werden aangetroffen, vroeg het gemeentebestuur van Lovendegem de Kale – Leie Archeologische Dienst (KLAD) een archeologische controle uit te voeren. Vrij snel legde het archeologisch team enkele grafkelders, graven en fundamenten bloot. Dit is niet verwonderlijk aangezien het huidige kerkplein tot ca. 1895 fungeerde als kerkhof.

Na enkele dagen van intensiever graafwerk ontdekten de archeologen dat het grootste bewaarde complex zo'n 2m diep bewaard is en dat het bestaat uit een volledig bewaarde kelder met tongewelf, waarop later nog een beenderhuis is gebouwd (groen op het kaartje). Daarvan werd het bovengronds zichtbaar deel weggebroken. Een trap met 5 treden verschaft de toegang tot dit zgn. knekelhuis en leidt naar een gangetje met grijze tegelvloer die beide ruimtes verbindt. Een later gebouwde muur verhinderde vanaf een bepaald ogenblik echter de directe toegang tot de kelder.

Na het wegbreken van deze muur deed het archeologische team een verwachte maar toch eerder macabere vondst. Resten van een zevental (mogelijk acht) doodskisten (waarvan 5 goed bewaard) stonden nog in deze grafkelder. Eén ervan draagt een gedenkplaatje aan Gravin Josephine Adélaide Rosalie de Baillet en vermeldt dat zij stierf te Gent op 13 april 1866. Zij was de gemalin van Charles Constantin de Vaernewyck, heer van het kasteel Diepenbroeck te Lovendegem. De andere kisten dragen geen naam, maar zijn waarschijnlijk van leden van de familie Vaernewyck. Bewijs daarvan is de gedenkplaat, achter in de Lovendegemse kerk, aan Charles de Vaernewyck, zijn eerste vrouw Isabelle Colette Dons en dochter Virginie, zijn tweede vrouw Josephine de Baillet en hun 5 kinderen.

Misschien minder spectaculair, maar zeker niet minder interessant zijn de 2 dwarse steunberen (geel op het kaartje) die zijn opgenomen in de fundamenten van de zijbeuk van de kerk (19de eeuwse fase). Bovenaan zijn ze opgebouwd uit natuursteen (Doornikse kalksteen) terwijl het fundament voornamelijk bestaat uit bakstenen. Het formaat van deze bakstenen gaat mogelijk terug tot de 15de eeuw. Een kleine verwijzing naar een veel oudere fase van de Lovendegemse kerk, waarvan verdere bewijzen echter verborgen blijven.



het KLAD-team
info@deklad.be